เสียงดังลั่นของดอกไม้ไฟหลากสีที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้ากลับกลายเป็นความเงียบงัน

สำหรับเด็กน้อย

เอ็ดเวิร์ดวิ่งต่อไปอย่างไม่รู้จุดหมายปลายทางท่ามกลางความมืดของกรุงลอนดอน

คำล้อเลียนยังคงดังก้องอยู่ในหัว..

"ไอ้เด็กสกปรก"

"ลูกไม่มีพ่อแม่"
"เด็กข้างถนน"

 

 

คำปลอบโยนของแม่ชีใจดีที่เลี้ยงดูเขามาตั้งแต่เล็ก

กับอ้อมกอดของเกรซ เด็กสาวนักร้องประสานเสียงของโบสถ์ผู้เสมือนพี่สาวแท้ๆไม่ได้ช่วยอะไรเลยแม้แต่น้อย

"พวกนายมันอันธพาล!กล้าดียังไงมาทำน้องชายชั้นแบบนี้!"เอ็ดเวิร์ดซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของเกรซ