เรื่องสั้น-Wandering Child เด็กน้อยหลงทาง
posted on 02 Mar 2011 14:44 by artela
เสียงดังลั่นของดอกไม้ไฟหลากสีที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้ากลับกลายเป็นความเงียบงัน
เอ็ดเวิร์ดวิ่งต่อไปอย่างไม่รู้จุดหมายปลายทางท่ามกลางความมืดของกรุงลอนดอน
"ไอ้เด็กสกปรก"
"ลูกไม่มีพ่อแม่"
คำปลอบโยนของแม่ชีใจดีที่เลี้ยงดูเขามาตั้งแต่เล็ก
"พวกนายมันอันธพาล!กล้าดียังไงมาทำน้องชายชั้นแบบนี้!"เอ็ดเวิร์ดซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของเกรซขณะที่เธอตะโกนไล่บรรดาเด็กหนุ่มซุกซนที่มารังแกเขา
"น้องงั้นเรอะ.เฮอะ..เกรซ เธอนับเจ้าเด็กกำพร้านั่นเป็นน้องชายเธอเรอะ!น่าขำสิ้นดี!ฮ่ะๆๆ" ไมค์ หัวโจกยังตะโกนก้องไม่หยุด
"จะไปไหนก็ไปให้พ้นๆเลย!ไป๊!"เกรซไล่ตะเพิดราวกับไล่สุนัข ก่อนหันมาหาเขา
"เป็นอะไรมากมั้ย.."
เอ็ดเวิร์ดสั่นศีรษะ น้ำตาไหลลงมาเป็นสายอาบแก้มน้อยๆนั้น
เกรซเช็ดน้ำตาให้เขา ก่อนยิ้มให้บางๆ
"พี่เกรซ.."เด็กน้อยเอ่ยทั้งน้ำตา"ทำไมผมต้องเกิดมาเป็นเด็กกำพร้าด้วย..ทำไม..พระเจ้าไม่รักผมเหรอ?"
สายตาของเด็กน้อยหยุดกึกเข้าที่รูปหนึ่ง..

.....Queen Elizabeth I of England........
"แล้วราชินีองค์นี้ล่ะฮะ.."เขาถามเกรซ"ท่านสวยจังเลย..ท่านจะปกป้องผมมั้ย?"
"ถ้าเธอเป็นเด็กดีและเข้มแข็งล่ะก็..."
"จริงนะครับ!"
"จริงสิ"เกรซเอ่ย"ตอนนี้หยุดร้องก่อนนะ..ถ้าร้องแล้วท่านคงเสียใจ..เธออยากให้ท่านเสียใจเหรอ?"
"ไม่ครับ..ผมไม่อยากให้ท่านต้องร้องไห้เพราะผม"
"ตอนนี้ผมแข้มแข็งแล้วนะฮับ พระราชินี!"
แต่ตอนนี้เขาลืมเลือนสัญญานั้นไปแล้ว..
เด็กน้อยวิ่งเข้าไปในโบสถ์เดิมนั้น หยุดยืนตรงหน้ารูปวาดรูปเดิมพอดี..
"ไหนสัญญาไงครับว่าจะปกป้องผม!"เด็กชายตัดพ้อทั้งน้ำตา"สัญญาแล้วไม่ใช่
เขายกมือเล็กๆไปแตะที่รูปวาดเบาๆก่อนจะทรุดตัวลงร้องไห้
"ผมไม่มีค่าที่จะมีชีวิตอยู่ใช่มั้ยครับ..."
มีแต่ความเงียบสงัด..
เอ็ดเวิร์ดสะดุ้งเฮือกเมื่อเทียนข้างตัวของเขาดับลง..
เสียงอ่อนหวานดังขึ้น..
"เด็กน้อยหลงทาง..เจ้าหวาดผวา..ต้องการความช่วยเหลือ..
ห่างไกลจากการปกป้องของข้า.."
เด็กน้อยถามออกไปด้วยเสียงสั่นๆ
"เทวทูตหรือใคร?
มิตรหรือปีศาจ?
ใครแอบมองผมอยู่ตรงนั้นกัน?"
เสียงปริศนาตอบกลับมา
"เจ้าลืมผู้ปกป้องของเจ้าแล้วหรือ?"
เอ็ดเวิร์ดน้อยรวบรวมความกล้าก่อนจะตอบออกไป
"บอกผมมาเถอะ แม้จะเป็นเพียงเสียงกระซิบก็ตาม"
เงารางๆปรากฏขึ้นด้านหน้า เสียงนั้นดังกังวานกว่าเก่า
"เจ้าเร่ร่อนท่ามกลางความหนาวเหน็บนานเกินไป..
แสนไกลเกินสายตาอันอ่อนโยนของข้าจะมองเห็น"
เด็กน้อยผงะหนีอย่างตื่นกลัว..
"แม้เจ้าจะปฏิเสธข้า.."
เหมือนมีอะไรดลใจให้เขาโต้ตอบ..
คราวนี้สองเสียงร้องประสานกันอย่างพร้อมเพรียง ราวกับมีพระเจ้าดลใจ..
"เทพของข้า เจ้าปฏิเสธข้า!
หันเหจากความงามที่แท้จริง!
เทพเอ๋ย..
อย่าหลีกหนีข้าไปอีกเลย
มาหาข้าเถิด..เทวทูตผู้รุ่งโรจน์"
เท้าน้อยๆก้าวช้าๆขึ้นไปตามขั้นบันไดหินอ่อน
ก่อนจะชะงักด้วยความรู้สึกบางอย่าง..
มือของใครบางคนจับไหล่ของเขาไว้
มือที่อ่อนนุ่มราวปุยนุ่น..
พร้อมกับเสียงหวานใสข้างหู
"ข้าคือเทวทูตของเจ้า..
เด็กน้อยหันหน้าไป ทันใดนั้นเขาก็ต้องนิ่งอยู่กับที่เหมือนโดนสะกด!
เมื่อเห็นเต็มตาว่าผู้ที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็นใคร!

หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งในชุดกระโปรงยาวแบบทิวดอร์
เจ้าของผมสีออกแดงยาวสยายและใบหน้าสวยงาม
ที่ดูยังไงก็ถอดแบบภาพวาดนั้นมาชัดๆ
ทั้งจมูกโด่งได้รูป ริมฝีปากบางสวย
และดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลคู่นั้น
ร่างของเอ็ดเวิร์ดถูกโอบอุ้มขึ้นมา
ประจันหน้ากับ'ราชินี'พระองค์นั้น..
องค์ที่เขาตัดพ้อไปเมื่อครู่!
"เด็กน้อย.."เสียงอ่อนโยนดังปลอบประโลมเขา"ไม่ต้องร้องแล้วนะ..ข้าสัญญาว่าจะปกป้องเจ้า"
"ไม่มีอะไรแล้วนะ...อลิซาเบธ คนนี้จะดูแลเจ้าเอง"
ทั้งสองเดินมาถึงยอดหอคอย ที่มองเห็นกรุงลอนดอนได้ถนัดตา
"ข้าไม่ได้เห็นดอกไม้ไฟมานานแล้ว.."อลิซาเบธเปรยขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ
"ผมชอบดอกไม้ไฟฮะ"เอ็ดเวิร์ดร้องอย่างตื่นเต้น
"ใช่.."อีกฝ่ายทอดสายตาไปไกลแสนไกล.."น้องชายข้าก็พูดแบบนี้เหมือนกัน.."
เอ็ดเวิร์ดมองหน้าหญิงสาว แล้วเขาก็เห็นน้ำตาค่อยๆหยดลงมาจากตาสีสวยคู่นั้นช้าๆ
"แล้ววันหนึ่ง..เขาก็จากข้าไป..ทั้งๆที่อายุแค่เก้าขวบ.."
เอ็ดเวิร์ดมองอีกฝ่ายอย่างเห็นใจ เด็กน้อยโผเข้ากอดร่างตรงหน้า..และได้ตระหนักว่ามันคืออากาศธาตุ!
ท้องฟ้าเริ่มมีแสงเรื่อเรืองจากดวงอาทิตย์ ในขณะที่ร่างของอลิซาเบธเริ่มจางลงทุกทีๆ
"กลับไปที่โบสถ์ซะนะ.."เสียงอ่อนหวานยังพร่ำบอก"ยังไง..ข้าก็รักเจ้าเสมอ.."
เด็กน้อยโบกมือลาก่อนที่ร่างของอีกฝ่ายจะหายวับไปราวปาฏิหารย์..
เขาวิ่งผ่านบันไดอันคดเคี้ยวลงมา ระยะทางนั้นดูจะไม่ไกลเลยสำหรับเขา..
เอ็ดเวิร์ดรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่ในกระเป๋าเสื้อ เมื่อลงมาถึงชั้นล่างแล้วเขาก็พบว่ามันคือล็อกเก็ตสวยงามอันหนึ่ง
ฝ่ามือน้อยๆเปิดมันออก แล้วเขาก็พบภาพวาดบางอย่างอยู่ด้านใน
ภาพของราชินีแสนสวยองค์นั้นนั่นเอง..
เด็กชายถือมันเอาไว้อย่างทะนุถนอม ก่อนจะวิ่งถลาตัดสนามหญ้าไปสู่แสงรุ่งโรจน์แห่งวันปีใหม่
และเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่อบอุ่นเสมือนแสงอาทิตย์แห่งปีแรก!

จบบริบูรณ์^^
edit @ 2 Mar 2011 15:14:19 by Calla@ASK
edit @ 4 Mar 2011 10:37:05 by Calla@ASK









